Verhuizen is een stap waar ik naar uitkijk, maar tegelijkertijd vind ik het ook onwijs spannend. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten en ik kan ook geen toekomst voorspellen: dus ik weet niet of het goed gaat komen. Op dit moment kan ik alleen spreken vanuit mijn algemene beeld dat ik erbij heb en dit vind ik niet concreet genoeg. Gelukkig kan ik de tijd nemen om het allemaal te ontdekken en natuurlijk neem ik jullie mee in dit spannende proces.

Na 25 jaar in het huis van mijn moeder te hebben gewoond, is het logisch dat ik meerdere dingen ga missen aan het thuisfront. Ik ben heel benieuwd of de dingen die ik op het moment van schrijven denk te gaan missen ook daadwerkelijk de dingen zijn die ik ga missen. Ingewikkeld denken is vast niet iets wat ik terug ga vinden op mijn lijstje, dus laten we snel beginnen.

  • Weten dat er iemand thuis is wanneer je thuiskomt. Alleen zijn heb ik vaak nodig om op te kunnen laden en mijn dingen ongestoord te kunnen doen, maar thuiskomen in een leeg huis vind ik eigenlijk niet zo fijn. Koud, donker, geen reactie op je verhaal. Natuurlijk ontkom je er niet aan, maar ik heb vrijwel altijd de luxe gehad dat er iemand thuis is. Dat wordt een hele omschakeling voor mij!
  • De avondmaaltijd. Na een lange dag stond er altijd eten op tafel en dat is iets wat ik zelf moet gaan doen. Ik vind het leuk om te koken en nieuwe recepten uit te proberen, maar op de momenten dat ik me te ziek voel is dit een behoorlijke uitdaging. Alleen eten komt hier uiteraard ook bij kijken.
  • De katten. Luna en Simba verhuizen niet mee en dat vind ik stiekem wel lastig. Ze zijn altijd bij me!
  • Hulp kunnen vragen, want alleen betekent aangewezen zijn op jezelf! Natuurlijk zal ik niet altijd alleen zijn, maar ik ken mezelf goed. Als ik iets nu wil doen, dan bedoel ik ook echt nu. Dat zal niet altijd meer gaan.

Wat zijn de dingen die jij miste toen je voor het eerst op jezelf ging?