Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away. Als jong meisje leerde ik van mijn opa al om gelukkig te zijn met de kleine dingen in het leven – daar vallen tevreden kunnen zijn met wat je hebt & kunnen genieten van het moment ook onder. De tijd vliegt en voordat je het weet zijn bepaalde gedeeltes van je leven en mensen uit je leven slechts een herinnering.

Ik herinner me veel momenten waarop ik wenste dat ik de tijd even stil kon zetten – en momenten waarop de tijd daadwerkelijk even stil leek te staan. Momenten die ik intens heb ervaren en die veel voor me betekenen. Iedereen heeft zo’n moment ongetwijfeld ervaren en waarschijnlijk denk je nu terug aan dat moment. Ik deel er een paar van mij – wellicht een reeks van meerdere blogposts – we gaan terug in de tijd.

Het was een super mooie, zonnige en warme dag. Na een jarenlange strijd was het ein-de-lijk zover: mijn diploma-uitreiking! Er waren veel conflicten op de middelbare school en achteraf gezien had dit allemaal prima op een andere manier opgelost kunnen worden. Hoe dan ook: toentertijd hield het me bezig, maar viel er op die dag een enorme last van mijn schouders. Ik kijk positief terug op deze laatste dag.

Bij thuiskomst was de hele tuin versierd met allemaal vlaggen, ballonnen en andere frutsels. We gingen met vrienden en familie barbecueën (barbeknoeien in mijn geval; whoops) en dit was heel gezellig! Lekker muziekje erbij en veel foto’s maken. Ik was trots, ik was dankbaar en ik was even zonder zorgen. Een heel fijn moment.

Aan het einde van het jaar bestaan mijn artikelen vaak uit terugblikken en lijstjes – dit is zeker niet zonder reden! Ik sta altijd heel bewust stil bij het feit dat een nieuw jaar zich aan gaat kondigen. Een soort out with the old, in with the new modus staat er dan aan.

Na een gezellige avond, nam ik even tijd voor mezelf om bezig te zijn met mijn wensen. In 2014 kreeg ik een supergoed studieadvies (ik mocht als tweedejaars studente al gaan afstuderen) en ik was direct aangenomen bij mijn stagebedrijf. Toch had dit jaar ook een schaduwkant en heb ik om verschillende dingen veel verdriet gehad.

Ondanks het oorverdovende vuurwerk dat overal en nergens vandaan kwam was het even een moment van mij en mijn wens(ballon). De visite die we over de vloer hadden en wat buren stonden eromheen toen mijn paars hoopje geluk steeds hoger de lucht in ging. Het was mooi om te zien dat deze mensen met me aan het meeleven waren – op dat moment stond de tijd eventjes stil. Het was zowel een fijne afsluiter als een goed begin.

Ik ben een muziekliefhebber, maar naar concerten gaan was voor mij altijd wel een dingetje. Wanneer je niet op je best bent (fysiek of mentaal; beiden lastig), is in een mega drukke omgeving zijn best pittig. Helaas had de persoon waarmee ik ging hier ook niet echt begrip voor en was het altijd gedoe. Super jammer natuurlijk, want dat maakt het alleen maar stressvoller. Eerlijk gezegd begrijp ik ook niet waarom sommige mensen hier geen begrip voor hebben. We vinden allemaal weleens iets lastig en kunnen ook allemaal weleens hulp gebruiken. No biggie als je het mij vraagt.

Vorig jaar was ik aanwezig bij het concert van Gavin James en tijdens een van zijn nummers had ik een wauw-momentje. Ik genoot zo van de muziek en deze nieuwe ervaring. Ik had een stuk door het drukke Amsterdam gelopen, voelde me goed en had daardoor vrijwel geen last van spanningen. I did it!

Welk moment is voor jou heel bijzonder?