December, oh, we zouden het wel lichtjesmaand kunnen noemen. Kaarsjes aan, Kerstboom op, cadeautjes geven én krijgen, al het heerlijke eten en drinken, het vuurwerk waarmee we het het nieuwe jaar inluiden en het oude jaar gedag zeggen. Twee keer heb ik het gezegd: we. December is een maand van samenzijn, familie én vrienden. Aan elkaar denken, onze tijd samen doorbrengen. Wat echter vergeten wordt, is dat niet iedereen die luxe heeft. Niet iedereen zit met Kerstavond gezellig bij elkaar om All you need is love te kijken. Niet iedereen deelt een tafel voor een Kerstdiner. Niet iedereen heeft iemand om een gelukkig nieuwjaar te wensen. Voor sommige is dit een enorme luxe.

Eenzaamheid is een vreselijk iets om te ervaren en ik vind het persoonlijk ook heel erg om te zien hoe anderen daar doorheen moeten gaan. Naar mijn idee komt het bij elke leeftijd wel voor, maar deze periode richt ik mij voornamelijk op de ouderen.

Wat? Leg eens uit?

Okay, even vanaf het begin. Eerder dit jaar haalde ik mijn diploma en door omstandigheden kon ik niet gelijk door met een volgende opleiding. Ik ben veel tijd kwijt aan het revalideren en het werken van mijn gezondheid, maar ik miste al vrij snel de voldoening. De voldoening van bezig zijn en de voldoening om iets te kunnen betekenen voor een ander. Ik ben gaan zoeken op het Internet naar (vrijwilligers)werk. Gelukkig krijg ik hier hulp bij van een jobcoach, maar gezien mijn gezondheid wilde ik dit pas opstarten in januari. Alleen is er wel iets in mijn gedachte blijven hangen.

Eenzaamheid onder de ouderen. Verschrikkelijk vind ik het dat mensen te dealen hebben met deze leegte. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat er mensen alleen zijn met Kerst. Dat er mensen zijn die een kaartje of een telefoontje een lichtpuntje vinden van de hele week. Mijn hart breekt een beetje bij deze gedachte. Hoe dan?

En vooral ook, waarom?

Deze maand probeer ik als vrijwilliger, samen met een groepje in mijn wijk, een steentje bij te dragen tegen eenzaamheid bij ouderen. Door vele gezellige Kerstkaarten te schrijven en wellicht een paar dagdelen mee te draaien bij het voeren van telefoongesprekken. Jammer dat ik niet meer kan betekenen, maar het past voor nu goed bij wat ik aankan. Het belangrijkste vind ik dat ik hiermee alsnog mensen kan helpen.

In januari start ik een heel nieuw avontuur, maar met deze oproep in mijn gedachte kon ik niet anders dan contact opnemen om te kijken of men nog hulp kon gebruiken.

Ik vind dit projectje een mooie afsluiter voor 2016! Fijn om iets voor een ander te kunnen doen. 🙂

Angelique

Angelique

Ik ben een mediadeveloper met een grote passie voor schrijven. Dit stukje van het grote www vul ik graag met een flinke dosis aan realistische positiviteit & eerlijkheid.

3 Comments

Leave a Reply

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten