Mijn geliefde smartphone en ik; wij zijn twee handen op één buik. Je kan wel zeggen dat we een hele hechte, misschien wel intieme, relatie hebben. Ja, ik word ervan beschuldigd dat ik hem nog maar zo relatief kort ken. Ruim 2 jaar geleden was de eerste ontmoeting en het was meteen raak! Van mijn kant was dit ook niet zo heel raar, want laten we nu eerlijk wezen, ik had al langer een oogje op hem. Ik zocht hem op internet op, hoe zou hij zijn? Zou het klikken? We zijn nu een tijd verder. Waar ik ben, daar is hij en zo door de jaren heen heb ik steeds meer gezien hoe we precies op elkaar lijken.

  • Als we teveel informatie in een keer krijgen, dan weten we niet hoe we dat moeten verwerken en staan we even (wat een eeuwigheid lijkt te duren) vast.
  • Het is dan ook niet alsof we daarna gelijk verder kunnen. Nee hoor, #opstartproblemen.
  • Onze energie is zo snel op. Dan staat er 100% en het volgende moment kun je weer gaan opladen, omdat die batterij wel heel dreigend rood wordt.
  • Opladen, ja dat is toch ook weer een ander verhaal. Daar hebben we een hele tijd voor nodig.
  • Gestoord worden tijdens het opladen, tja, dat is eigenlijk geen optie.
  • Tussendoor even opladen is iets wat we allebei ook eigenlijk nodig hebben, dit doen we alleen nooit.
  • Soms reageren we niet zo snel, dan hebben er gewoon geen zin in.
  • …Of we reageren zo snel dat we er rare woorden/zinnen van gaan maken.
  • Je vraagt van ons het een, maar je krijgt het ander. Eigenwijze buien, daar maken we ons ook schuldig aan.
  • Goed contact is voor ons heel belangrijk!
  • Eens in de zoveel tijd moeten we alles wat we hebben opgeslagen en niet meer nodig hebben even uit ons geheugen wissen. Het is altijd even een taak, maar dan functioneren we wel weer beter.

Even tussen jou en mij, ik vrees dat er een einde komt aan deze relatie. Het moet wel van twee kanten komen, maar hij laat me steeds vaker in de steek.

Welke smartphone heb jij?