Lieve collega’s, stagebegeleider(s),

Een jaar geleden plaatste ik deze foto’s op mijn Instagram. 52 weken geleden voelde ik me op mijn plek in jullie bedrijf en was ik opgenomen in het team als collega. Binnen jullie bedrijf was ik al verhuisd naar een andere afdeling en hierdoor leerde ik zoveel meer mensen kennen. Ik heb onwijs veel complimenten mogen ontvangen.

Ik had toen al een hoop moeilijkheden wat betreft mijn studie. Niemand was duidelijk tegen mij en daarom kon ik niet duidelijk zijn tegen jullie. Desondanks waren jullie heel flexibel en had ik het perfecte balans tussen werk & rust. Dit ging een tijdje goed en ik voelde me oprecht happy. Aan het einde van mijn stageperiode merkte ik echter wel dat het niet goed zat in het team. Vanaf de zijlijn keek ik toe wat er gebeurde en dit heeft ervoor gezorgd dat ik eigenlijk wel klaar was bij jullie bedrijf.

Na de zomervakantie kwam ik weer bij jullie terug, door een fout van school moest ik gelijk weer met een nieuwe stage beginnen. Dankbaar was ik dat jullie me zonder twijfelen gelijk weer accepteerde in het team. De fijne tijd die ik eerder dat jaar had verdween de eerste week al als sneeuw voor de zon. Jullie verwachtte iemand die al het werk dat bleef liggen weg zou werken, ik verwachtte weer een goed balans. En op dat moment ging het fout.

Mijn gezondheid kelderde steeds meer, net als mijn zelfvertrouwen. Het commentaar, de harde woorden, de stemverheffingen, ik heb er al veel woorden aan vuil gemaakt, maar dit was alles behalve prettig of leerzaam. Terugkijkend begrijp ik jullie frustratie wel, er waren collega’s weg en jullie zochten iemand die dit (tijdelijk) op kon vullen, maar ik vind jullie frustratie naar mij toe ook misplaatst. Ik kreeg zoveel taken dat er te weinig uur in een dag waren en dan verdien ik het niet om jullie geschreeuw of gescheld aan te horen. Dit is ook de grootste reden waarom ik in alle stilte ben vertrokken, ik was er meer dan klaar mee.

Waarom dan toch deze brief? Om te zeggen: dankjewel. Dankjewel voor het laten zien dat mijn gevoel juist was. Dankjewel dat jullie mij de kans hebben gegeven voor het kunnen aangeven van mijn grenzen en voor mezelf opkomen. Ik heb het er heel erg moeilijk mee gehad en vond het lastig om opzoek te gaan naar een andere stageplaats. Ik laat wat er gebeurd is achter me, waardeer zeker de fijne tijd die jullie me hebben gegeven, maar begin weer met een frisse start. We hebben het hier tenslotte wel over mijn diploma.

Groet,

Jullie stagaire